9 Aralık 2009

gökyüzü.

sözde kalabalıklardan, taş binalardan ve diğer yığınlardan fırsat bulup da gökyüzüne bakmayalı gündüzleri; o kadar olmuş ki. hep geceleri -yıldızolsadaolmasada- odamın camından gökyüzüne bakarım ben. her gece böyle. ama gündüzleri bakmayalı uzun zaman olmuş. dedim ya. bugün otobüsle eve gelirken sadece gökyüzüne baktım yol boyunca. sonra, sonra yeryüzüne döndüğümde üç durak geçmiştik ineceğim yeri.

- insanın, yaşadığı şehrin gökyüzünü tanımaması ne fena.

8 yorum:

  1. geceleri yıldızlar görülmüyor çünkü hava çok pis toz bulutunun içinden görmek imkansızlaşıyor. dün gece andromedayla perseius'u gördüm uzun bir aradan sonra (:

    YanıtlaSil
  2. Adsız9.12.09

    ben de her gece gökyüzüne bakar ve o sırada baktığım yerlere bakıp benzer şeyler düşünen birinin olup olmadığını düşünürüm, o kişinin sen olmasına seviniyorum.

    YanıtlaSil
  3. Adsız9.12.09

    yalın(ız)sın.

    YanıtlaSil
  4. Adsız10.12.09

    küçük prens te çok yalnız ama biz onu da çok seviyoruz..

    YanıtlaSil
  5. ''işte büyük sır. hiç bilmediğimiz bir yerlerde, hiç görmediğimiz bir koyunun bir gülü yediği ya da yemediği (acaba hangisi?) öyle çok şeyi değiştirir ki..
    gökyüzüne bakın. kendi kendinize sorun. yedi mi? yemedi mi? ne kadar çok şeyin değiştiğini göreceksiniz...
    hiçbir büyük bunun ne kadar önemli bir sorun olduğunu anlayamaz! ''

    neyseki buralarda sekiz yaşında birileri var..

    YanıtlaSil
  6. bunca küçük prens benzetmesi ve alıntısı, gülümsetti beni. çok.

    'gülümsemek' çok naif bir kelime di mi.

    YanıtlaSil
  7. küçük prens gibi naif..
    kırılganlığına rağmen güzel..

    YanıtlaSil
  8. Adsız12.12.09

    "işte o zaman çıngırak sesleri gözyaşlarına dönüşüyor..."

    YanıtlaSil